আক্ষেপ

জনাওঁ বুলিয়েই জনাব পৰা হ’লে বিদায়
স্মৃতিৰ বাৰিষাত ক্লান্ত ৰাতিবোৰকেই জনালোহেঁতেন বিদায়
ৰাখো বুলিয়েই ধৰি ৰাখিব পৰা হ’লে সময়
সেমেকাৰ আগতেই পেৰা এটাত থুপাই থলোহেঁতেন ভালপোৱা
সময়ৰ পাখিত ডোখৰ ডোখৰকৈ খহি পৰাৰ ঠিক আগতেই....

পুৰণি কোনো সময়ত সময়ক আমি ধৰি ৰখাৰ কথা আছিল
পুৰণি কোনো মূহুৰ্তত বিদায় জনোৱাৰ কথা আছিল দুখ নামৰ পৰজীৱী এটাক
পিছলিয়া সময়ক খামুচি ৰখাৰ সামৰ্থ্য মোৰ নহ’ল
কি কৰিম !! বিদায় জনোৱাতোছোন দক্ষ হৈ নুঠিলো তোমাৰ দৰে

অজুহাত

তেওঁৰ বাবেই মই, তেওঁ হ’লোঁ।
ম‍ই, ম‍ই হৈ নথকাৰ দোহাই দি...

 তেওঁ, তেওঁ হৈয়েই থাকিল!

শুকান নষ্টাল্‌জিয়া

কপৌ ফুলৰ সুবাসে সেউজীয়া কৰি তোলে মোক পুনৰবাৰ
তোমাৰ ওঠৰ বৰ্হমথুৰিৰ চিটিকনিত মোৰ ঘোলা দুৱৰিয়েও কয়
সেউজীয়া নোহোৱাকৈ থকাৰ প্ৰয়াস ব্যৰ্থ
মোৰ শেঁতা কুঁৱলিত তুমি ভালপোৱাৰ জন্দিচ হ’লেও
কেতেকীৰ বিননিত ঢোলটোকে নিমন্ত্ৰণ জনোৱাত আগ্ৰহী
তোমাৰ মুগাৰ নাচোনত পুনৰবাৰ গগণা এটিকে চুম্বন কৰিবলৈ ভাল পাম
যদিওবা পেপাঁভাজীয়া নাচোনৰ মুদ্ৰাকেইটাই এতিয়া কুলিৰ বৰণকেই প্ৰতিনিধিত্ব কৰে
যদিওবা নেঘেৰী খোপাই আগ্নেয়গিৰি হৈয়েই জাপ মৰা হাবিয়াস চলায়
কিম্বা তোমাৰ কাঁজল সনা ঢোলৰ মাৰিডালে মোৰ কলিজাটোতেই চাব মাৰে
পুনৰবাৰ সেউজীয়া হোৱাৰ বাসনা মোৰ ওপজে
চুই চাব বিচাৰোঁ পুনৰবাৰ তুমি আঁকি যোৱা সেই শুকান নষ্টাল্‌জিক ছবিখনি 
হালধীয়া হৈ পৰি আছে যি মুকলি বিহুৰ পেলনীয়া চুক এটাত 

(ই-আলোচনী "স্পন্দন"ত প্ৰকাশিত)

দুৱৰি

মুকুতা হৈ দুৱৰি খামোচাৰ হেঁপাহ
সৰি পৰাৰ আশাৰে মাটিৰ প্ৰতীক্ষা
শোষণ কৰাৰ ভয়
তথাপিও দুৱৰি তুমি কিয় ইমান নিৰ্দয় ?

জোনাকী হাঁহি

তোমাৰ হাঁহিত জোনাক ফুলে
মৰহিলেই শূন্যতা

(কাব্যালোচনী "নিতম"ত প্ৰকাশিত)

ঐনিতম

প্ৰাণ ঢালি গাই দিলো ঐনিতম এফাঁকি
তেওঁৰ বাবে...
ভ্ৰষ্ট ৰাগ এটাত সম্বিত পালো
তেওঁ এতিয়া ধুমক’লা মোৰ বাবে

প্ৰেয়সীৰ বাবে

এই বাটেদি নাহিবি
মোৰ প্ৰেয়সীয়ে জোনাক বুটলে
তেওঁৰ বাবে এদিন জোনাক হোৱাৰ কথা

ধুম্ৰদন্দিকা

সৰ্পিল নৃত্যিকাৰে ধুম্ৰদন্দিকা তুমি
জ্বলি জ্বলি জ্বলালা মোক

অথঃ ভৰপক নিশা সংবাদ

তোক কুন্তি বুলি ক’ব পৰা নাযায়
গান্ধাৰী নামেৰেও ত‍ই শোভা নেপাৱ
যদিওবা তোৰ আচলতেই সৃষ্টি হয় যুধিষ্ঠিৰ
তোৰ বুকুতেই কবিৰ কাপেৰে পেষণ ধৰে ময়ুৰে
অথবা জোনাকীৰ শেতেলীত মূৰ থৈ জিৰণি লয় যান্ত্ৰিকতাই
তোক কুন্তি বুলি ক’ব পৰা নাযায়

গান্ধাৰী নামেৰে নামাতো তোক
যদিওবা তোৰ বুকুতেই কৌৰৱৰ ভিৰত হেজাৰ দ্ৰৌপদীৰ হয় বস্ত্ৰহৰণ
ধনীৰ টকাৰে কেও হয় ধনী, ধনীক ধুখীয়া কৰি
অথবা ভোকাল নিশা এজাক মানুহ হৈ পৰে আদিম
গান্ধাৰী নামেৰেও নামাতো তোক

উজাগৰে যে চাই থাক ক’লা-বগাৰ নৃত্যনাটিকা
নাইবা এপাচি সপোনৰ জন্মান্ত
ত‍ই ব্ৰহ্মা নে শংকৰ ?
নে চাই মদৰ এটি কক্‌টেইল পেগ ??

আশা

হিম হৈ নামি আছাহি এটি গানৰ ভাঁজে ভাঁজে
পমি যোৱাহি মোৰেই হৃদয়ত