এগৰাকী নাৰীৰ বাবে ৰঙৰ সন্ধানত

তেওঁৰ ওঁঠযুৰি কেন্‌ভাচলৈ আহিলে ৰং বিচাৰি হাবাথুৰি খাওঁ
শেঁতা পৰা সেই দুওঁঠে মূকবধিৰ কৰি তোলে মোক |
লাফিং গেছীয়া হাঁহিৰে কিমাননো আৰু দিন ঠেলিম ?
ডাৱৰীয়া চকুৰে আৰু কেইটা নিশা জলক্লান্ত হোৱাৰ কথা?
এমুঠি ৰং ছটিয়াম বুলি হাত মেলোতেই উমান পাওঁ শূন্যতাৰ
শূন্য দুহাতেৰে মটীয়া দুওঁঠ খেপিয়াই চাওঁ
বিপদসীমাৰ ওপৰত সেই ওঁঠ শেঁতা পৰি ৰয়
আৰু ম‍ই.....তাৱৈৰ কাৱৈ |
বগাই বগাই এযুৰি তৰা চিঙাৰ হেঁপাহ,
মটীয়া ওঁঠত ৰং গুজাৰ ঔফুলীয়া আশা,
চকুৰ আগত গৰাখহনীয়া আৰু
আপদীয়া ডাৱৰৰ কংসৰ কাৰাগাৰত বন্দী তৰা |
ডাৱৰেৰে বন্দী সেই বন্দীনীৰ গৰ্ভত
পাৰ কৰিছিলো ম‍ই দহটি মাহ |

ভোক

(১)
ভোক ম‍ই

ছোমালিয়াৰ,

এমুঠি আহাৰ দিয়া
কুঁহিয়াৰীয়া পেটৰ জোখেৰে,
তাতেই বিল গেট্‌ছ ম‍ই |


(২)
ভোক ম‍ই

ৰাজনীতিৰ,

ভিক্ষা দিয়া, ভোটৰ
টকা লোৱা,
ক’লা টকা |


(৩)
ভোক ম‍ই

দুখুনী নাৰীৰ,

নাৰী হেনো ময়ো !
হ’লোয়েইবা কঙ্গাল,
জীয়াই থাকিব দিয়া মোক
পৰ জনমত যৌতুকেৰে উপজিম |


(৪)
ভোক ম‍ই

সোণাগাছিৰ,

খুদকণ দিয়া পেটত,
খলা-বমাখিনি পাবা
ৰাত্ৰিদানেৰে দানী ম‍ই |


(৫)
ভোক ম‍ই

নাগাছাকিৰ,

ভেম্পায়াৰ হওঁ,
তেজ দিয়া, শুহিম
বাৰুদ পাবা আৰু
শুন্যতা |


(৬)
ভোক ম‍ই

বাৰ্দ্ধ্যকতাৰ,

গৰ্ভ দিলো তোমাক,
বীৰ্য্য দিলো আৰু পোহৰ
সংগ দিয়া মোক |


ভোক ম‍ই
একবিংশ শতিকাৰ
অন্তহীন...

(ই-আলোচনী ""এনাজৰী"ত প্ৰকাশিত )

নৈৰ ইপাৰে....

নৈৰ ইটো পাৰত ৰৈ আছিলো
সমান্তৰালভাৱে,
পলকতে উটি গ’লাগৈ.....
ৰৈ থাকিলো ম‍ই.....

চলন্ত পানী
ক্লান্ত জীৱন |

মা

শেঙুণ উজাই উজাই হঠাতে এদিন সুধিছিলো
বুঢ়ী হ’লে তোক কি বুলি মাতিম মা?
উচপ খাইছিলি তই!
সময়ৰ বোকোচাই কঢ়িয়াই নিব নেকি মোকো
যৰ পৰা ঢুকি নাপাম তোৰ দৰদী কোলা?
তই চিন্তা নকৰিবি মা
তোৰ মমৰঙী চুলিয়েও মোক ডাঙৰ কৰিব নোৱাৰে দে
হৃদয়খন মোৰ কংক্ৰিটেৰ নবনাওঁ দে মা
আজুৰি আনি বিক্ৰী নকৰো দে আনৰ ওচৰত |
নাতিয়েৰক সাধু শিকাবিনে তই মা.......তেজিমলা, বুঢ়ী আই,লটকন
শিকাবিনে তই তৰা গণিবলৈ?
পিঠাৰ জুতি নাপালে বোৱাৰীয়েৰক তইয়েই শিকাবি,
বুঢ়ী হ’লেওঁ তোক মা বুলিয়েই মাতিম
মই লাজ নকৰো দে মা |

মৌচাক

এটুপি দুটুপিকৈ সংগ্ৰহ কৰিছিলো
নিপোটল মৰম.....তোমাৰ বাবে
মৌচাক সাজি ৰৈ থাকিলো
ওৰেটো নিশা.......
তুমি নাহিলা.........
হৃদয়ৰ জ্বালামুখীৰে সেমেকি উঠিল গোলাপ |
মৌ চুহিবলৈ নাযাওঁ হ’বলা!
নিয়ৰ চটিয়াবলৈ তুমিয়েইছোন শূন্য
তুমি নাহিলা........
অহাৰ আগতেই গুচি গলা
তুমি কি যাবৰ বাবেই নহাকৈ আছিলা?
হৃদয়ৰ থাপনাত পাতিছিলা নেকি তুমিও হেপাহৰ মৌচাক.....কাৰোবালৈ ৰৈ?
উমান নাপালো মই
এদিন হেৰাই যাব অসীমত তোমাৰ হৃদয়ৰ ঠিকনা
ঠিকনা বিচাৰি অসীমলৈ নাযাওঁ,
অস্পষ্ট ঠিকনা বিচাৰি চটিয়াই নিদিওঁ এমুঠি জোনাকী পৰুৱা
মাথো ৰৈ থাকিম ওৰেটো নিশা
তুমি আহিবা বুলি হৃদয়ৰ মৌ পান কৰিবলৈ |

ৰাণীৰ খোটালীতো এতিয়াওঁ ৰিক্ত
সযতনে সাঁচি ৰাখিছো তোমাৰ বাবে....
এহৃদয় গোটমৰা মৌজোলৰ স’তে.....

ঘূণে ধৰা এটি কাহিনী

এখন দেশত এটা ভাষা...আজিও আছে
জোৱাৰত ছৈ ধৰি উজাই আনিছিল এমুঠি নাৱিকে
টেম্‌ছৰ পৰা মাজুলীলৈ
ডুবা নাৱেঁ সুৰুজ দেখিছিল

সময় বাগৰিল, হেমকোষ উপজিল
ক্লান্ত পানীত নাওঁ চলে
সময় বাগৰে...

ক্লান্ত পানীত ৰৈ গৈছিল এমখল বগা তেজ
এজোপা অমৰলতা
সময় বাগৰে...

এখন দেশৰ মানুহ আধুনিক হৈছিল
অমৰলতাৰ বগা তেজেৰে পানীত হিম’গ্লৱিন কমিছিল
মাতৃভাষাত ঘূণে ধৰে
সময় বাগৰে...

জেক্‌চন আহিল, এভ্ৰিল উপজিল
জ্যোতি-বিষ্ণুনো কোন আছিল?
ভূপেন দায়ে উচুপে
সময় বাগৰিল

এখন দেশত.....

সেউজ গাভৰু

জোনৰ হালধীয়াত বিৰিঙি উঠিছে
সেউজ ধাননিৰ ঢৌ খেলা বুকু |
ফিৰফিৰিয়া বতাহজাকে সুহুৰিয়াই যায়...
সেন্দুৰীয়া জোনবাইৰ দুস্টভৰা চাৱনি,
লাজত দ খায় তাইৰ কাজল সনা দুনয়ন ;
কল্লোলিত বুকুৱে তাইৰ সোঁৱৰাই দিলে
ফাগুনৰ পচোৱাত হিল্লোলিত আইৰ আঁচলখনলৈ
মনত বাজি উঠিল কেতেকীৰ সুহুৰি এটি
নৈৰ খলকনিয়ে মাউথ্‌ অৰ্গেন বজায়...
তাইৰ নাচোনৰ তালে তালে;
তৰাবোৰে জোকাই,চকু টিপিয়াই
ঢৌ খেলি নাচি তাই পলাব নোৱাৰে,
দিগবলয়ৰ কয়েদখানাত যে বন্দী তাই |
হঠা‍ত্‍ অহা কিনকিনিয়া বৰষুণজাকে
মেহুৰা কৰি তুলিলে তাইক,
সদ্যস্নাতা সেন্দুৰীয়া দুগালে ওৰণি বিচাৰে
আবেলিৰ ৰামধেণুলৈ মনত পৰে;
সৰ্পিল গতিৰে চুচুক-চামাককৈ সৰি পৰা
আঁহতৰ পাত এটাই সকিয়াই দিলে...
সেউজী গাভৰু হ’ল |

মামৰে ধৰা হৃদয়

লহপহকৈ বাঢ়ি অহা ফুলনিখন
হিৰোছিমা কৰি যোৱাৰ দিনাই
প্ৰেমৰ আগত চন্দ্ৰবিন্দুটো সাঙোৰ খাইছিল মোৰ
সেই যে তেতিয়াৰ পৰাই মই স্তব্ধ পথিক
সময়বোৰো আজি পয়া লগা
গছৰ লঠঙা ডালবোৰ দেখি মনত পৰে
বুকুত আগ্নেয়গিৰি ৰোপণ কৰাৰ দিনা ওলোৱা
তোমাৰ সেই দুৰ্যোধন হাঁহিটিলৈ...
নিজতকৈ শতগুণ ভাৰ সহিবলৈ আজি কাপুৰুষ মই
পৰুৱা হ’বলৈ আয়ে মোক নিশিকালে

শাওণৰ বৰষুণ তুমি ভাল পোৱা নাছিলা
তোমাৰ বাবেই মইও নাপালো
মইতো চন্দ্ৰকলংক নাছিলো
কিয় উতুৱাই দিলা কোমোডৰ ফ্লেচ্‌ বনাই ?
কেতিয়াৰ পৰা ভাল লগা হ’ল তোমাৰ হৃদয় পিটিকা ?
আইনা মই আগৰপৰাই চাওঁ
তুমি থাকোতে ধুনীয়া আছিল
আজি মাথো কাঁচৰ টুকুৰা

পাহৰিব পাৰা, প্ৰেমৰ কেৰ’মবোৰ্ডত ৰঙাগুটি আছিলো মই
ৰৈ থাকিলো এতিয়া তেজৰ চেঁকুৰা হৈ
স্ট্ৰাইকাৰ অবিহনে তেনেই দিক্‌ভ্ৰস্ট
আজি তুমি কাৰ স্ট্ৰাইকাৰ ?
ওহো...গেলিলিওৰ টেলিস্কোপেৰে চোৱা অসম্ভৱ, অসম্ভৱ
তেনেই অপ্ৰাসংগিক

মিছ্‌ কললৈ বাট চাই আমনি লাগিল
তোমাৰ এছ. এম. এছ.বোৰো মামৰে ধৰিলে
কিমাননো আৰু ছাফ কৰিম !!!
এতিয়া যে মোৰ হৃদয়খনেই মামৰময়