নিয়ৰ তলসৰা

এই যে ডাঙৰ হোৱাৰ নিয়ম আৰু দায়িত্বৰ বিধানবোৰ
ঠুনুকা হোৱা হ’লে মুচৰি পেলাবৰ মন
সৌ যে ’সমাজ বিদ্যা’ত টোপনি আৰু তোলৈ ’চুপাৰি’
মাক নক’বলৈ আকৌ দিবৰ মন

তোলৈ এইবাৰ কি নিম বুলি ভাবিছোঁ ?
পদুলিত চিঞৰিম মা মা
তই চিঞৰিবি মা মা
দাদা আহিছে চা চা
চাল্লা ডাঙৰ হোৱাৰ নিয়মবোৰ !!

ডাঙৰ হোৱাৰ আগতেই যদি নহ’লিহেঁতেন ডাঙৰ !
গাৰুৰ তলৰ ঘূৰণীয়া কেইটিমান ধাতৱ
চুৰ কৰিবলৈ আহিবি না
ভজা বুট, বৰফ কিম্বা মুড়ীৰ লাড়ু
ডাঙৰ হোৱাৰ নিয়মবোৰেই চাল্লা বেইমান

এই যে পিঠিত হাতৰ শব্দ আৰু পেনপেনীয়া আব্দাৰ
দেউতালৈ ভয়, বুজনি আৰু বুজনি
খাটনিৰ ওপৰত খাটনি আৰু ’কেৰমব’ৰ্ড’ৰ গুটি 
এই ’আৰু’বোৰত দাৰি লগা বহুদিনেই হ’ল 
দুডাল দুৱৰিত নিয়ৰ নপৰা বহুদিনেই হ’ল
কালদিয়াৰ দলং চিঙা বহুদিন হ’ল

ৰবাব টেঙাৰ আবেলিত নিবিচাৰোঁ এতিয়া ৰ’দোৱা কাপোৰৰ গোন্ধ

(ই-আলোচনী "স্পন্দন"ত প্ৰকাশিত)

বি. টেক্‌. নমস্কাৰ

পাঞ্জাৱক লগি আইছ্‌লু বি. টেক্‌. কোৰু বুলি,
পঢ়ু বুলি ভাব্‌লিএ চকুইদি দেখু ধুলি |
কলেজত যাম বুলু "দিটেইন" নহং,
বাৰে বাৰে "দিটেইন" কৰে কলেজখান বধ্য অভং |
সদাই ভাবু "অল ক্লিয়েৰ" কোৰিম,
ভাবাতে যাবো বোধয় কিত্তেও কৰ্‌বা নোৰিম |
টেবুলত বনি গেইছি কিতাপৰ দম,
কিতাপৰ দেখি চকু নাযৈ বিচ্‌নাকলোগিহে মৰম |
"মেথ্‌ছ"খান দেখ্‌লিএ মাথা ঘূৰে যায়,
এটাও অংক নিম্‌লে ব্ৰেইনটু কাম্‌ৰে খায় |
ৰাতি হোলি চাবা ধোৰু "চীলা কি জৱানী",
কেট্ৰিনা তুমিয়ে মোৰ দিলৰ ৰাণী |
"ই.জি.দি." আঁকু বুলি "দ্ৰাফ্টাৰ" উইলে লোলু,
এখানো দুখুন একেবাৰে বি. টেকৰ পেলু |
বি. টেক্‌. কৰি কেইটাইনু পাইছি অস্কাৰ ?
বি. টেক্‌. মই কিত্তেও নোক্‌ৰু বি. টেক. নমস্কাৰ |

অনাকাংক্ষিত আকৰ্ষণ

নীলাভৰ গভীৰতাত আকাশ ফুলিলেও
জ্যোতিষ্কৰ প্ৰেমত বৰষি নাবাওঁ
ঢুকি পোৱাৰ আঁতৰত জোনাক জ্বলিলেও
একেইখন আকাশ পুনৰবাৰ চাওঁ

বজ্ৰপাতৰ আগলৈকে পৰিসীমাত আছিল মোৰ আকাশ

(কাব্যালোচনী "ভুৰুকা"ত প্ৰকাশিত)

যন্ত্ৰণা

লেবেজান উজাগৰী নিশাবোৰক সোধোঁ
টোপনি অলপ ধাৰলৈ দিবা ?
আকাশৰ জিলিকা বিন্দুত বহি কয়
টোপনি ইয়াতেই পাবা |

খৰাং

পলসুৱা বতৰত মোৰ খেতিত ফুলে ধান
নাম যাৰ মেদবহুল খৰাং

সূৰ্য্যমুখী নাও

সুন্দৰতাৰ নাও এখন গৈ আছে উজাই
ফালি ফালি পুণী, বেঙুনীয়া ফুল সিঁচি
গৈ আছে নাওখন উজাই


একৰ পৰা দুই..তিনি...বঠাবোৰত গুৰি ধৰি
হেজাৰ-বিজাৰ বঠাই আজি ঢৌতে কোবায়
বঠাৰ কোবত আগুৱাই যায় আপোন-আপোন গোন্ধ
আৰু মসৃণতাৰে নাওখন আগুৱাই যায়


এজাক, দুজাক....দুই-এজাক বৰষুণ
বৰষুণ ফালি নাও আগুৱাই যায়
হাৰ মনা বৰষুণ, নুডুবা নাও
সুন্দৰতাৰ নাওখন উজায়েই যায়


সমুদ্ৰ মন্থনৰ যেন প্ৰয়াসহে এয়া
কুমলীয়া কলি আৰু পৰিপক্ক ডাল
পূৰ্ণাংগ এডাল অমৃত গছ ওলায়
অমৃত গছৰ বঠাৰে নাও আগুৱাই যায়


সিটো পাৰত বাস কৰে দুপৰ এটি সুৰুজ
পাৰলৈ যদি এতিয়াও বহু বাট
বঠাৰ মুঠিত এতিয়া বহু হাত
‘হামিং বাৰ্ড’ৰ গতি আৰু বহাগী গোন্ধ
পানীৰ পিঠিত বৈ যায় বেঙুনীয়া ঢৌ
সপোন এজাকৰ কলিৰে ধাৱমান সুৰুযমুখী নাও


( ইউনিক'ডত অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰচাৰ আৰু উন্নতিৰ অন্যতম গুৰি ধৰোতা ফেকবুকৰ গোট "অসমীয়াত কথা বতৰা"ৰ সাফল্যমণ্ডিত এবছৰ পূৰণ হোৱা উপলক্ষে )

(ই-আলোচনী "সাহিত্য ডট্‌ অৰ্গ"ত প্ৰকাশিত)

বৃত্তৰ পৰা শূন্যলৈ

দুটা গোলাকাৰ মিলি হোৱা এটা আকাৰ
বিন্দু আৰু পৰিসীমাৰ সমাহাৰ 
শিৰোনামত বৃত্ত
কেন্দ্ৰবিন্দুৰ পৰা সৰলৰেখা এডাল হৈ 
চিনাকী ৰেলগাড়ী থাকে গৈ 
দিগন্তত জ্যামিতিৰেই নিয়ম
কেন্দ্ৰ অবিহনে বৃত্তবোৰ একোটা ডাঙৰ শূন্য

মুকুতা

               মুকুতা মই দেখিছোনে নাই নাজানোঁ । সেইবাবেই চাগে, নিয়ৰৰ কণিকাবোৰ মুকুতা নেকি বুলি সুধিলে তুমি হাঁহা । তুমি হাঁহিলে কেইটিমান মুকুতা নিগৰে । ওঁঠত কিয় মুকুতা লৈ ফুৰা বুলি যেতিয়া সুধোঁ, তুমি কোৱা. " চকুত তুমি মুকুতা লৈ ফুৰা যে !" চকুৰ মণিয়ে মুকুতাৰ ৰূপ ল'লে পৃথিৱীখনেই মুকুতা হয় বুলি তুমি ক'লেই জানো মই মানি ল'ম ? তুমি কোৱা, " যুধিষ্ঠিৰ আৰু দুৰ্য্যোধনৰ দৃষ্টি একে হ'বই নোৱাৰে ।" নিজকে তুমি ভাগ্যৱতী বুলি ক'লেই মই জোকাবলৈ ভাল পাম. " মই মুকুতা নেদেখা বাবেই তুমি ভাগ্যৱতী নেকি ?" আচৰিত হওঁ যেতিয়া খং নকৰাকৈয়েই আৰম্ভ কৰা তুমি বুজাবলৈ । তুমি কোৱা যে মই দেখা মুকুতাবোৰ ভঙা শিলৰ কেইটামান টুকুৰাও হ'ব পাৰিলেহেঁতেন ! মানি লওঁ মই যুধিষ্ঠিৰ আৰু দুৰ্য্যোধনৰ চকুৰ বৈসাদৃশ্যতা । মুকুতা উজলি উঠে তোমাৰ ওঁঠত, হয়তো মোৰ চকুতো ।

সপোন এটিৰ দাম কিমান ? নে ধাৰলৈ পাম ?

দেখি থকা সপোনবোৰ দেখুৱাই চাব বিচাৰোঁ এবাৰ
সপোন এটিৰ দাম কিমান ? নে ধাৰলৈ পাম ?
দেখি যদি ভাঁহি যোৱা নাচি নাচি সপোনৰ স্ৰোতত
তোমাক মুৰ্খ বুলি কম, মোৰ দৰেই
নেদেখাকৈয়েই যদি কৰি যোৱা দেখাৰ অভিনয়
'স্মাৰ্ট' বুলিয়েই মানি ল'ম দিয়া তোমাক
সপোন ভঙাৰ যোগ্যতা কিমান ? নে তুমিয়েই প্ৰমাণ ?
বিচাৰিলে দিব পাৰোঁ মই সপোন এটি উপহাৰ
বাস্তৱ সনা সপোন ৰঙিয়াল
বাস কৰে য'ত মোৰ কেঁচা হৃদয়ৰ কঠিয়া

সপোনটিৰ দাম তুমি নুসুধিলেই সুখী হ'ম

মৃত বেলুন

উৰিব নোখোজা এটি বেলুন
চৰাই হোৱাৰ হেঁপাহ তাৰ আগৰপৰাই নাছিল
উৰি যায় এটি ৰঙচঙীয়া চৰাই
ৰঙলগা পাখীৰ নাচোন বতাহৰ দেওত
ভাঁহি পৰিছিল হেঁপাহসনা কেইটুকুৰামান সপোন
এৰিব নজনা এটি বেলুনে হাইড্ৰ্'জেন বিচাৰিলে
উৰি উৰি গৈ থাকিল চৰাই অভিমুখে
উচ্চতাৰ পৰা উচ্চতালৈ
উচ্চতাত বেলুনৰ লয়লাস নৃত্য
উচ্চতাৰ ওপৰত উৰি উৰি গৈ থাকিল চৰাই

ঢুকি পোৱাৰ ঠিক আগৰ এটি মুহূৰ্ত...
চৰাইৰ এটি খোঁটত উৰি গ'ল হাইড্ৰ্'জেন
পৰি ৰ'ল বেলুন
উৰিব নিবিচৰা এটি বেলুন উৰিব বিচাৰিছিল
উৰিব বিচৰা এটি বেলুন পৰি আছিল
উৰাব বিচৰা এটি চৰাই উৰি থাকিল
চৰাইটো ৰঙচুৱা আছিল
ৰঙবোৰ অভিনয় আৰু চৰাইটো মাংসহাৰী আছিল