চিনাকী-অচিনাকী


      গতিশীলতাৰ কোনটো প্লেটফৰ্মত লগ পাইছিলোঁ মনত নাই | মনত পৰে সেই চিঞৰটো.....স্পষ্টই আছিল উকিৰ মাজতো | কিয়নো চিঞৰে "সহযাত্ৰী সহযাত্ৰী" ? সহযাত্ৰীক মোৰ চিনি পাই আহিছোঁ | ২৪ ঘন্টাৰো থাকে দুটা ফাল বুলি জানি আহিছোঁ, এটাত জ্বলে সুৰুয আৰু আনটোত ? হয়তো আন্ধাৰৰ উপস্থিতি নাইবা সুৰুযৰ অনুপস্থিতি ! ধৰা হ’ল আপুনি এজন নৃত্য শিল্পী | একান্তই ব্যক্তিগত বুলি যদি ভাবে, ২৪ ঘন্টাৰ কোনটো অংশত নৃত্য কৰি ভাল পায় জনাৰ হাবিয়াস নাই | আপোনাৰ দৰেই দেখি আহিছোঁ বগা- ক’লাৰ সংমিশ্ৰণ | আৰু সেই সংমিশ্ৰণতেই বাস কৰে আপুনিও য’ত প্ৰতিবিম্বিত তেওঁ, মই, বহুতো | প্ৰতিবিম্বৰ গভীৰতা আইনাৰ কোনটো ফালে অধিক জনাৰ উপায় শূন্য | আপুনিছোন মোৰ তেনেই চিনাকী, কোন হয় আপুনি ?

(ই-আলোচনী "নীলা চৰাই"ত প্ৰকাশিত)

ত্যাগ

      আনোঁ বুলিয়েই আনিব পৰাহেঁতেন সেপিয়াই, পৃথিৱীৰ প্ৰত্যেকখন মুখতেই জ্বলিলহেঁতেন পোহৰ ! থপিয়াব বিচাৰোতেই উজ্বলতা, নপৰিলহেঁতেন সৰি কাৰোবাৰ মুখৰ শেৱালি ! প্ৰিয় হ’ল বুলিয়েইতো সকলোৰে পদুলিত নসৰে শেৱালি ! তোৰ মুখত গুজি তৰা, বিচাৰিলেওতো গাব নোৱাৰিব পাৰে কোনোবাই ফাগুণৰ গান ! কোনেনো নিবিচাৰে হেঁপাহৰ ক’হিনুৰ ? তোৰ মুখত ক’হিনুৰ গুজি সি চোমালিয়াৰ ভাত খায়; এয়াতো নহয় কোনো তেজিমলাৰ কাহিনী !
      "তেজিমলা এতিয়া বহু দূৰ", কোনোবাই কৈছিল । আইতা নাছিল সেয়া ।  যান্ত্ৰিকতাৰ পৃথিৱীত ককবকাব নিবিচৰা আইতা এতিয়া বহু দূৰ। অশান্তিৰ পৰিসীমাৰ বাহিৰত উৰি চাবলৈ জগা হেঁপাহবোৰে বাধ্য কৰায় কেতিয়াবা কথা পাতিবলৈ আইতাৰ স’তে । এইবোৰ জোনাক নিশাৰ কথা নে জোনাক বিচৰা নিশাৰ কথা ? অপ্ৰাসংঙ্গিক । জোনৰ ওচৰত থাকিলেই কাৰোবাৰ দেহত জোনাক গলিব বুলিতো ন দি ক’ব নোৱাৰে আপুনি, যিদৰে সৰি পৰাৰ আগতে ন দি ক’ব পৰা নোৱাৰে শেৱালিজোপাই, অদূৰতম ভৱিষ্যতৰ সেয়া কোনপাহ তলসৰা শেৱালি ।
      বোৱাৰী চোতালত নিয়ৰবোৰে হেনো কৈছিল, “কাৰোবাৰ হাতত মালা গুজি সুখী নহয় তলসৰা শেৱালি। কিন্তু সুখী হৈ দুখী কৰাৰ হেঁপাহত ভীস্ম  প্ৰতিজ্ঞা কৰা হ’লে দুৱৰিৰ ঠাইত গজিলহেঁতেন হয়তো কেইটামান শুকান উল্কাপিণ্ড ! সেই বাবেই জীয়াই আছে পৃথিৱী ।”
      কি নাম সেই প্ৰতিজ্ঞাৰ ? আইতাই দিয়া নাছিল সেই নাম, ত্যাগ তাৰ বিপৰীত নাম।

(ই-আলোচনী "সাহিত্য ডট্‌ অৰ্গ"ত প্ৰকাশিত) 

কিমান মেগাপিক্সেল কেমেৰাৰে ধুনীয়া হ’ব তোমাৰ হৃদয় ?

মোৰ কেমেৰাৰ লেন্সত তুমি আধুনিকা
কিমান মেগাপিক্সেল কেমেৰাৰে ধুনীয়া হ’ব তোমাৰ হৃদয় ?
লেন্সত মোৰ অনিশ্চয়তাৰ পৰশ
প্ৰতিটো ক্লিকতেই লাগি ৰয় সেউজ সন্ধানী প্ৰত্যাশা
অৰণ্য হৈ চোৱানা এবাৰ
উচ্চতম কিমান সেউজীয়াৰ পৰশেৰে ভেদিব পাৰি উগ্ৰতাৰ প্ৰলেপ ?
ফোটোত তোমাৰ লাগি ৰয় পাৰ্লাৰ পাৰ্লাৰ গোন্ধ
বিচাৰিলে দিব পাৰোঁ মেঘালী ঘ্ৰাণ
সৌন্দৰ্য্যতাৰ বিলাতী পানীৰে নিদিবাছোন জ্বলিবলৈ এলবামবোৰ
নীলাভৰ গভীৰতাত থুপাই থোৱা সেয়া হৃদয় নামৰ এলবাম
চাইছানে মচি কেতিয়াবা উগ্ৰ ফোটোৰ ৰংবোৰ ?
ৰংবোৰেও ক’ব, আমাৰ আশা সেউজীয়াৰ ভাষা
কঠিয়া হৈ চাবাছোন কেতিয়াবা
কিমান আঁতৰৰ ফ’কাছে পোহৰাই তুলিব তোমাৰ বুকুৰ সেউজীয়া ?
কঠিয়া হৈ চোৱানা এবাৰ
বতাহ হৈ মই চুব বিচাৰোঁ

(ই-আলোচনী "সাহিত্য ডট্‌ অৰ্গ"ত প্ৰকাশিত)

আকৌ ফুলিব শেৱালি

পাৰ হোৱা ৰাতিৰ বৈ যোৱা বতাহ
ধৰা হওঁক, বতাহজাক আছিল এজাক ধুমুহা
নাইবা ধৰক, টাইফুন
শেৱালী জানো বাদ দিয়ে ফুলিবলৈ ?
পুৱতিৰ শেতেলীত জোন-ভিজা পাতবোৰে কয়
শেৱালি আকৌ ফুলিব
দুৱৰিৰ বোকোচাত জীপাল মুকুতাই কয়
শেৱালি আকৌ ফুলিব
পানীপতাৰ টিপ্ টপ্ শব্দয়ো কয়
আকৌ ফুলিব শেৱালি

শিলাবৃষ্টিৰো আছে অতীত
বৰষুণৰ শিলবোৰতো শিল নহয় !
গোট মৰা পানীবোৰৰ গোপন মন্ত্ৰণা
পানী হোৱাৰ তাড়নাত অন্তহীন ব্যস্ততা
গোট মৰা জুলীয়া ক্ৰিষ্টেলবোৰে কয়
আকৌ গলিব হৃদয়
হৃদয়ৰ পলসুৱাত গুজিছিলোঁ আমি যে সম্ভাৱনাৰ ঠাঁনি !
তুমি, মই, তেওঁ, আমি
টাইফুনক নেওচি সেউজীয়াই ক’ব
আকৌ শেৱালি ফুলিব

ভৱিষ্যতৰ এটি বিন্দুত শেষ প্ৰাণৰ সন্ধিয়া আৰু পুৰণি পৃথিৱী

        অন্তিম পানীটুপি ওঁঠত লৈ সি বিচাৰি গৈছিল সেউজীয়া উশাহ । উচ্চতম শৃঙ্গটোৰ পৰা চুটি পুৰণি উশাহবোৰ জুমি চাই ধোঁৱাৰ মাজেৰে দেখা পালে এপৃথিৱী ধোঁৱা । ধোঁৱা বগাই উঠি অহা নিমগছবোৰ হেনো সেউজীয়া আছিল এসময়ত য’ত বাস কৰিছিল উৰণীয়া উশাহ ! শুনোঁ বুলিয়েই ডেউকাৰ শব্দ, মেলি দিলে সি সভ্য শতিকাৰ কাণ । খঙাল আকাশৰ মঙহাল ঢেৰেকনীয়ে শুনিব দিয়া নাছিল ডেউকাৰ কোব । আৰু সেই ঢেৰেকনীক দমন কৰা সভ্য শতিকাৰ অসভ্য গোঁজৰণিবোৰে বাৰুকৈয়ে তাক উপলুঙা কৰিছিল । পানীটুপি ওঁঠত লৈ উভতি যাব বিচাৰিলে সি উশাহৰ সেউজীয়া দিনবোৰলৈ । কিন্তু তেতিয়ালৈ সন্ধিয়া নামিছিল, শেষ প্ৰাণৰ সন্ধিয়া ।

(ই-আলোচনী "স্পন্দন"ত প্ৰকাশিত)

আঞ্চলিক বাতৰি

___/\___ নমস্কাৰ । মাজনিশাৰ আঞ্চলিক বাতৰি পঢ়িছে পগলাকান্ত পাটগিৰীয়ে । আজিৰ প্ৰধান বাতৰিসমূহ হ’ল......


* ফেচবুক কৰি গাড়ী চলাওতে ভেনা-মাখীৰ সৈতে হোৱা সংঘৰ্ষত এখন বাছ দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্থ ।
* নখ কাটোতে মুৰ্খমন্ত্ৰীৰ আঙুলিত আঘাত ।
* প্ৰতি লিটাৰত ২০১২ টকাকৈ পানীৰ দাম বৃদ্ধি ।
* ফেচবুক কৰিব পৰা কেলকুলেটৰৰ আৱিস্কাৰ ।
* বঙ্গোপসাগৰত চলি থকা “সদৌ অসম ক্ৰিকেট টুৰ্ণামেন্ট”ত বাংলাদেশৰ ০ ৰাণত জয়লাভ ।


এতিয়া বিতং বাতৰি :-


         ফেচবুক কৰি ভাল পোৱা বাছৰ দ্ৰাইভাৰ এজনৰ ভুলৰ বাবে কালি কাছাৰী-ঘাটৰ পৰা উমানন্দত অভিমুখী বাছ এখন দুৰ্ঘটনাত পতিত হয় । ৩ কিঃমিঃ প্ৰতি ঘন্টাত তীব্ৰবেগে আহি থকা বাছখনৰ, দেটিং মাৰিবলৈ যোৱা মাখীন্দৰ সিং নামৰ ভেনামাখী এটাৰ লগত মুখামুখী সংঘৰ্ষ সংঘটিত হয় । দুৰ্ঘটনাত ৫.৭ জন লোক আহত হয় আৰু তাৰ পৰা ৭জন বিয়োগ কৰি পোৱা সংখ্যক লোক নিহত হয় । নিহত লোকসকলক ততালিকে ১০৮ মাতি পশু-চিকিত্‍সালয়লৈ নিয়াৰ দিহা কৰা হয় আৰু আহতসকলক শ্মশানলৈ নিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হয় । বিশেষ সূত্ৰৰ পম খেদি জানিব পৰা গৈছে যে ১০৯ বছৰীয়া ফেচকান্ত কাকতি নামৰ দ্ৰাইভাৰজনে বাছখন চলোৱাৰ সময়ত ফেচবুকত চাটিং কৰি চেনি খাই আছিল ।


         অসমৰ মুৰ্খমন্ত্ৰী তৰমুজ গগৈয়ে

নিয়ৰ তলসৰা

এই যে ডাঙৰ হোৱাৰ নিয়ম আৰু দায়িত্বৰ বিধানবোৰ
ঠুনুকা হোৱা হ’লে মুচৰি পেলাবৰ মন
সৌ যে ’সমাজ বিদ্যা’ত টোপনি আৰু তোলৈ ’চুপাৰি’
মাক নক’বলৈ আকৌ দিবৰ মন

তোলৈ এইবাৰ কি নিম বুলি ভাবিছোঁ ?
পদুলিত চিঞৰিম মা মা
তই চিঞৰিবি মা মা
দাদা আহিছে চা চা
চাল্লা ডাঙৰ হোৱাৰ নিয়মবোৰ !!

ডাঙৰ হোৱাৰ আগতেই যদি নহ’লিহেঁতেন ডাঙৰ !
গাৰুৰ তলৰ ঘূৰণীয়া কেইটিমান ধাতৱ
চুৰ কৰিবলৈ আহিবি না
ভজা বুট, বৰফ কিম্বা মুড়ীৰ লাড়ু
ডাঙৰ হোৱাৰ নিয়মবোৰেই চাল্লা বেইমান

এই যে পিঠিত হাতৰ শব্দ আৰু পেনপেনীয়া আব্দাৰ
দেউতালৈ ভয়, বুজনি আৰু বুজনি
খাটনিৰ ওপৰত খাটনি আৰু ’কেৰমব’ৰ্ড’ৰ গুটি 
এই ’আৰু’বোৰত দাৰি লগা বহুদিনেই হ’ল 
দুডাল দুৱৰিত নিয়ৰ নপৰা বহুদিনেই হ’ল
কালদিয়াৰ দলং চিঙা বহুদিন হ’ল

ৰবাব টেঙাৰ আবেলিত নিবিচাৰোঁ এতিয়া ৰ’দোৱা কাপোৰৰ গোন্ধ

(ই-আলোচনী "স্পন্দন"ত প্ৰকাশিত)

বি. টেক্‌. নমস্কাৰ

পাঞ্জাৱক লগি আইছ্‌লু বি. টেক্‌. কোৰু বুলি,
পঢ়ু বুলি ভাব্‌লিএ চকুইদি দেখু ধুলি |
কলেজত যাম বুলু "দিটেইন" নহং,
বাৰে বাৰে "দিটেইন" কৰে কলেজখান বধ্য অভং |
সদাই ভাবু "অল ক্লিয়েৰ" কোৰিম,
ভাবাতে যাবো বোধয় কিত্তেও কৰ্‌বা নোৰিম |
টেবুলত বনি গেইছি কিতাপৰ দম,
কিতাপৰ দেখি চকু নাযৈ বিচ্‌নাকলোগিহে মৰম |
"মেথ্‌ছ"খান দেখ্‌লিএ মাথা ঘূৰে যায়,
এটাও অংক নিম্‌লে ব্ৰেইনটু কাম্‌ৰে খায় |
ৰাতি হোলি চাবা ধোৰু "চীলা কি জৱানী",
কেট্ৰিনা তুমিয়ে মোৰ দিলৰ ৰাণী |
"ই.জি.দি." আঁকু বুলি "দ্ৰাফ্টাৰ" উইলে লোলু,
এখানো দুখুন একেবাৰে বি. টেকৰ পেলু |
বি. টেক্‌. কৰি কেইটাইনু পাইছি অস্কাৰ ?
বি. টেক্‌. মই কিত্তেও নোক্‌ৰু বি. টেক. নমস্কাৰ |

অনাকাংক্ষিত আকৰ্ষণ

নীলাভৰ গভীৰতাত আকাশ ফুলিলেও
জ্যোতিষ্কৰ প্ৰেমত বৰষি নাবাওঁ
ঢুকি পোৱাৰ আঁতৰত জোনাক জ্বলিলেও
একেইখন আকাশ পুনৰবাৰ চাওঁ

বজ্ৰপাতৰ আগলৈকে পৰিসীমাত আছিল মোৰ আকাশ

(কাব্যালোচনী "ভুৰুকা"ত প্ৰকাশিত)


যন্ত্ৰণা

লেবেজান উজাগৰী নিশাবোৰক সোধোঁ
টোপনি অলপ ধাৰলৈ দিবা ?
আকাশৰ জিলিকা বিন্দুত বহি কয়
টোপনি ইয়াতেই পাবা |